زمستان و غریبان

                                   زمستان و غریبا ن

 

                                                 بـــاز آمده اندوهی زمستــان غــــریـبـــان

                                                    گــریــد, دلم ازحـــال پــریشان غــریـبـان

                                         یکـد م  نشـود دل بــه بــرم را حت و آرام

                                         از حالت و از سفره ی بـی نان غریبـــا ن

                                         چون بید  بلرزند ز خنک شام و سحرگــه

                                         اطفال بــرهنــه تـن و حیــر ان غــریبـــان

                                         بی جامه و پاپــوش و گـرسنـه نشـود گـرم

                                         از شــدت ســرمـاه تــن لــرزان غــریـبــان

                                         امراض بــود حاصل  هر یک ز ضعیفــی

                                         کسی نیست بجــویــد رهء  درمـان غریبا ن

                                         گه خیمه ی ژولیده و گه دشــت پناه اســت

                                         بر کودک و بیما رو به پیــــران غر بیــا ن

                                         هـرروز,رود مـرد غـــریــب از پـی کـاری

                                         نالان بـه صفء تــوده ی میــدان غــریبــان

                                         بــا د ســـت تهــی و دل نـــا شــاد بگـــرد د

                                         هر شام به خانه چــو هـزاران غـــریبــــا ن

                                         حــاصــل نکنـــد مبـلغی, از بهـر دو نــا نی

                                         در پنجه ی فقــر است گــریبــان غـر یبـــان

                                         گم گشته و نالان به صـد کشور غــیـر, انـــد

                                         انــدر پــی روزی, چــه جــوانـان غــریــبان

                                         گــر تــو پــــد ر معنــوئی مـلـت خــو یشــی

                                          از یــاد  مبـــر, دیــده ی گــریـــان غریبا ن

                                          انــدیـشه ی آسـایش ملـــت و گــرت  اســت

                                          بشتــاب بکن خدمت و پـــرسان غـــریبــا ن

                                         ای کاش ز غمخواری و فــرمــان تـو گـــردد

                                         وآن نــرخ و نـــوای وطــن ارزان غــریبــان

                                         گر نــام نکــــو خواهــی و معمــوری کشــور

                                         آبــاد بکــن خــانــه ی و یــــران غــریـبـــا ن

                                          دل هــرد م ( عزیزه ) بــه تـنـم زار بـنـا لــد

                                          از غــصـه و از اشک بــه دامان غــریبــا ن

                                                                         ٧/١٢/٢٠١٠

/ 6 نظر / 26 بازدید
محمد ظاهر سلطاني

سلام خواهر عزيزه عنايت: خوشحالم كه فرصت كردم تان از اشعار خوب و زيبا تان فيض ببرم و استفاده كنم زيبا نوشتيد

زریر

سلام خواهر گزامی و مهربانم ممنون که همیشه مرا با پیامهای گرم و مملو از محبت خویش نوازش میفرمائید غزل سرشار از احساسات نوع دوستی تان را خواندم چقدر بجا و مناسبت یادی از هزاران بینوا و غریب سر زمین دردمند مان کرده اید. ایکاش درآن دیار حاکمان تشنه قدرت و دالر لحظه به فکر بیچارگان آنجا باشند. برایتان صحتمندی و سلامتی را آرزو مینکم[گل]

... محسن زردادی

عزیزه جان عنایت سلام! مانند یک مشاطه گر خوب نمیخواهم که حتا گردی بر شاخه و رخسار اشعار خوب و زیبای تان نشسته باشد. خواهی نوازشم کن خواهی بدارم آویز!!! باید خدمت استاد عنایت عرض کنم که با معذرت در مصرع اول این شعر یک کمی ثقالت احساس میشود. اگر میبود : بازم برسید رنج زمستان غریبان.. شاید بهتر و روانتر میبود. امید وارم گستاخی نکرده باشم. اگرگستاخی کرده باشم به لطف و بزرگی تان زردادی را ببخشید. موفق باشید! [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][خداحافظ]

حمید

خواهر عزیز و مهربانم سلام ! شعر زیبا و مقبول شما را که بااحساس دردهای مردم سروده شده خواندم و احساس پاک شما را قدر کردم . موفقیت های زیادی برایتان خواهانم برا در تان حمید [گل]

نوید حسنی

سلام زیبانوشته بودی همه اش رامطالعه کردم به امیدموفقیت های بیشترتان

کریمی استالفی

خانم عنایت عزیز ! . درود و سلام و ادب می فرستم . اشعار زیبایت را همیشه می خوانم ، چون شعر را من هجی میکنم و دقیق متوجه می شوم هرگاه یک حرف یک واژه باثر عدم توجه بجایش نبود آنرا جابجا میکنم ، چنانچه دوستان من نیز چنین می کنند .در بیت دوم همین غزل زیبا یک حرف ( ی ) به نظر من اضافه افتاده در کلمۀ گیرید ، من فکر میکنم که این کلمه ( گرید ) از گریه کردن باشد .بهر حال شاد و موفق باشید