اشعار و مقالات عزیزه عنایت

یوسف کنعانی

                                                 یوسف کنعانی

 

                                                  دخت شب زلف سیا هش نگریــــد

                                  عــاشقان دیده بــراهش نگـــریـــد

                                  مـــاه پـــــرتـــو فـگنــد در رهی  او

                                   گنبــد خضـــر پنـــا هـــش نگــرید

                                   هـرطرف زلف سیاه افـــشــا نــده

                                   حسن زیبـا ی چو ماهـش نگـــرید

                                   عاشقان مست  دوچشم نـــازش

                                   کشش طـــرز نگــاهش نگــر یـــد

                                   محو عـــالــم شــده از حیــــرت او

                                   اختــران است گــــواهــــش نگـرید

                                   خفتـــه در دامــن او عــاشــــق زار

                                   خواب شیــــرین پگـــا هـــش نگربد

                                   یـــوسف گـم شــده ئی کنعـــا نی

                                    فلک آورده بـــه چــــا هــش نگرید

                                    می بـــرد دل زکــفم لشکــرعشق

                                     ظلم و تــارج سپــاهش نگــــریـــد

                                     به چمـــن با می و پیمـــا نه و گـل

                                     مرد کج کــــرده  کلا هـش نگـریــد

                                      ز(عزیزه) زغم  مردم نـــادار وطــن

                                       اشــک در دیده و آهــش نگــریــد

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩۱/٢/۱٥ - aziza

 

                                              گـــل فــر صــت 

 

                                   می وزد بــاد زدامـان بهــار  عطــــر فشـــا ن

                             رستــه از طــرف دمـن لاله و گـل در دامـا ن

                             همچو دیباست کنون دامن کوهسار و چمن

                             فــرحت جـا ن و دل ما ست هـوا ی بسـا ن

                            از گهــر ریــزی نیســان شــده خـــــرم گلـزار

                             میــکنــد زنــده تــــن خـــفته گلهـــــا با را ن

                              مــوسم تـــاز گی و عیــش و طــرب را بنگـر

                             بلبل از و صـل گل آمــدهمه در شور وفغـا ن

                              راز عشاق بـه هــر گوش طنین انـداز است

                              هر طرف همهمه ء مستی و عهـد و پیما ن

                              ای خوشآنکس که در این فصل گل یکرنگی

                              بفشــاند بکــــند شاد د لی هــــر انســـان

                               میشــود تــازه ( عزیزه ) دلــم از بـوی بهـار

                               گل فـرست طلب از زنـدگــی و سیـرزمــان                             

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩۱/۱/٥ - aziza

 

                                            عطر سمن

 

                       ای خوش آن لحظه که باران به چمن میبارید

                     هـرطرف بــاد صبــا  مشک ختـن  میبــا ریــد

                     روزهــای کــه بــه دامــان وطن بــودیـم مــا

                     یـادم آمد که چنیـــن در  به وطـــن میبا ریــد

                      تــا درآن سیــر چمـن  ذوق زنان گل چیــدم

                      بر سرو مــو ی و تنم عطــر سمن میبــاریــد

                      یــار درپــای شجـــر محـو تمــاشــایـم بـــود

                       عشق جـــزبــات نــگــه بر دل من میبـــارید

                       دلبر ای  مونس دل تاسحرم آن شب خوش

                        بـوسه ئی گـرم لبـت روی بـــدن میبــاریــد

                         ای(عزیزه) خوش بــآن خــاطر ایـام ســرور

                         که هــوا بـر ســرما مشک ختن میبــار یــد

             

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩٠/۱٢/٢٢ - aziza

درپی مقصود

                                         درپی مقصود

 

                         درگردش چشمی توکه صدقصه نهان است

                  دانـم که حد یث هـوس عشق درآن اسـت

                  خـوانـدم, سخن عشق درآن رمـز نگــاهت

                  (ناگفته عیان است چه حاجت ببیان است)

                  زانـدم کــه زتـیر نگهــت دل شــده بسمل

                  صــدرنج و غمم بوده ودر سینه نهان است

                  آن جلـوه که دارد کشش و رایحهء دوسـت

                  پندار که  اینسو طلب دوست چنـان است

                  تــا چنـد (عزیزه) هـمـه دم درپــی مقصـود

                   ازاول شب تا سحرت اشک وفغـان است

                                                 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩٠/۱۱/٢٥ - aziza

 

                                                       

                                        دختــر برف

                            د ختـــر بـرف آمــده بــا ر دیگــر

                   گشتــه سپیــد از قدمــش بام و در

                   رقص کنـــان پــای نهــد بـــــر زمین

                   بـــاد دهــد هر طرفش بــال و پــــر

                   بسته کنـون خر گه به باغ و چمـن               

                   سرو به بوستا ن شـده بازیب وفـر

                   نـا گه زجا جستم و بیـــرون شد م             

                    از درء منـــزل بـــه صــفــا ی نظـر

                    دست سپیدش به سرو مو ی من              

                     سیم و زر افشانــد به راه و گـذ ر

                     همچو  کوا کب به کف جـا ده ها              

                     جلــوه کنـد زیــر نظر بــربــه بــر

                     وه که چه رقصان و خرامان فتــد              

                     مست مگـراست چنین تا سحر؟

                     صحن چمن رفـتم و بـر دا منـش            

                     قصه نو شتم بـه سر انگشت تـر

                     ایکه (عزیزه ) مگر ایــن رمـز مـن

                     آب بــــرد در دل در یــــای دهـــر

           

 

     

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩٠/۱۱/۱٢ - aziza

 

                                  شیادان دوران  !              

                                چــه زیبــا بــود روزء ملک افغـان

                     فـزون نعمت, گــل وسنبل فراوان

                     کنارآبشــارش مسـت و شــادا ب

                     طنیــن و نــغـمهء از شـرشـرء آب

                     هــوای جــان فــزایــش روح پــرور

                     بــدامـــان داشــت مــوج لالهء تــر

                     غــزل خـوان عــاشقان شبهــای مهتــاب

                      نه وحشت بود نی ترسی زهرباب

                      یــکی درفـکـر کـاری شـا د و خرم

                      د گـــرفــــارغ زســودا وزهـــرغـــم

                      بــکـف بـــود هرکه را قــد ر تـوانش

                      زامـــرار حیــات و شــام,نـــا نـــش

                      نبـود کس را به سراندیشه ء جنگ

                      نـه فکــر انتـحاری نی کسی منگ

                      خــدا یــا از کجـا ایـن آتش افــتا د؟

                       کــه میهن شد چنین ویران وبرباد

                      رسیــد نــد ظالمان و دیــوو شیــاد

                      ربــودنـــد ثــــروت مـیـهــن زبــنیــاد

                      کشـانیدند وطــن در آتــش و خـون

                     زخــون کـردنــد, میهـن رود جیحـون

                     بـــیـاوردنــد, بــرمــا آ تــش وجـنـگ

                     بــکــردنـد ظلم و اســتبـداد آهـنـگ

                     چـه خـواهــد دشمن نا پـاک افغـان

                     دهــد آخــربــه پــای میهــنم جــا ن

                     سـرش پــر از هــوای فــکـر بــاطـل

                     بـه قلب و سینه اش تیــر تغــا فـل

                     جـوانــان را ز هــر خــانــه بـجـوینـد

                     به خون بی گناهی دست شویـنـد

                     ربــــایــنــد از کـنار مــــادری پــیـــر

                     بـبندنـد دست و پایش را به زنجیـر

                     بسوزنـــد آشــیان و خــا نــه ها را

                     بـغــارت میبــرنــد هســتی  مـا را

                     زپــیــران ضــعیــف و نـــاتـــوا نــی

                     بگیــرند نــوجـوانش همـچـو جانی

                     به هــر قـریه و ده آتـش گشـایـنـد

                     بــه هرجــا میـرسند ویران نمــایند

                     بــگو ای دشمن ایــن کـوه و دامان

                     چه میخواهی دگرزین ملک ویران؟

                     یـکــی را در فسـا د آلــوده کــردی

                     د گــــــر را بـــــاعــــث آزار و دردی

                     یــکـی دادی تـفــنگ وراکـت کـــور

                     د گـر را میکــشی بــا بـرچه و زور

                     شـودروزی کــه گردی خانه ویـران

                     نــیــابــی پـا و ســراز تـیـغ یــزدان

                     نمــودند چـون تو این عـزم پلید ی

                     شکستنـد و بـرفــتـنـد نـا امیـدی

                     که این خاک است خاک شیرمردان

                     سلامت کی بـرد, بد خـواه او جـان

                     (عــزیــزه) انــتــقـام آن شـهـیــدان

                      بـگــیــرد حـــق زشــیــادان دوران  

                    

                                         13/1/2012                                

                                         شهر تلبرخ

                                         کشور هالند

                     

                       

                      

                     

         

                    

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩٠/۱٠/٢٧ - aziza

گنج قناعت

                                          گنج قناعت     

                                  ازشکست دل, وجــود پـر شرر داریم ما

                       همچو ابری ناقــراری چشم تـر داریم مـا

                       جلوه ء عشـق است در آئینه ء اجـزای ما

                       از گلستـان محبـــت گل بـه سر داریم مـا

                        تا ادبگاه صبــوری مرغ دل پیمـوده اسـت

                        از بسـاط گنج تقــوی تــاج ســرداریـم ما

                        قطره هـای خـون دل دامان مارنگین کنـد

                        لاله ســان از دشت غم داغ جگرداریم ما

                         فقـر گیـتی کـم نسازد ثـروت هستی ما

                         زانکه ازگنج قنـا عــت سیــم وزرداریم ما

                         درهــوای ذوق پروازش دل وجـان باختیم

                          غافلیم ازخــویش,کـزوبـال و پـرداریم مـا

                          تا رهی هستی(عزیزه)تاروناهمواراست

                          پــای پــراز آبـلـه انــدر سفــر داریــم ما

                     

                                                                         

 

                      

             

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩٠/۱٠/٥ - aziza

تند باد حوادث

                                                   تنـد بــاد حــوا د ث

 

                                               امشــب کـه دلم را هـــوا ی د گــر اســـت

                                       در سینه چنانست که شورش به سراست

                                       در گــوشــه ی ویــــرانـــه ی متــروک تنـــم

                                        دارد هــو س و در طلــب بــال وپــر اســت

                                        از خــم خــم صیــاد و کمیــن گــاه فـریـــب

                                        از حلقــه و دام و خــطــرش بی خبراسـت

                                        صــــد فـتـنه ز آغــوش فلـک ســـر بکشــد

                                        تنــد بــاد حــوادث همـه جـا در گــذر است

                                        دربــاد یــه ی دهــر مــــران تــوسـن ظـلـم

                                        تــا دا ور حـــق بــاز رس و داد گــر اســـت

                                        بــر خیــز(عزیزه) رهـــی مقصــــود گشـای

                                        کـا مــروز دگـــر فرصــت و فــردا دگـر است

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩٠/٩/٧ - aziza

 

                                              عید قربان

 

                           ای یتیمــــان وطــن جـــانم بــه قــربـــان شما

                       عید قــربان است وهستـم دل پریــشان شما

                        سفـــره ء عیــدی تــان دوراست ازشیروشکر

                        گوشت راعمری نــدیـده گوشهء خــوان شما

                        مــژدهء از جــامــهء نـو نیــست از بهــر شمــا

                        کیست تــا یک لحظه سـازد دورحـرمـان شما؟

                        وای بــرحــال وطنــداری کــه قصــد حـج نمــود

                        غــافـل از حال غــریب وشــام بی نـــان شمــا

                         شــادی عیــداست درهــرقــریــه وشهروطـن

                         نیست لبخنـدی به لبهــای ثنــا خـوان شمـا

                         صبح تـا شــام است کــارشـاقه دامنگیــرتـان

                         شــرم کی دارد عــد و از چشم گریــان شما

                         اشک تــان سیلاب گــردد کــاخ ظالم بــرکنــد

                         حــق بــگیــرد انتــقـام اشـک غـلطان شمــا

                         سرپنــاهی نیست تــاآسوده گرددیک نفـس

                         جـان هــای خسـته وتــن های نـــالان شما

                         سینه ءکــوه میشکافد نــالهء شبهای تــا ن

                         عــالمی ســوزد ســراپــا آه پـنـهــان شمـــا

                        هــرزمان دارد یتیــمان رنج و انــدوهی ولــی

                         انتحـــاری نیــزافـــزود, غــم بــه دوران شمــا

                         ایکــه امـیــد است آیــد روزگـــاری در وطـــن

                          بشکفـد گلهـای ســرخ نخــل ارمـــان شما

                          کی شـود راحــت (عزیزه)تـا نگرددآن وطــن

                          مسکـن آسـایش وبــاغ و گلــستـان شمــا

 

                                                     1/11/2011

                                                         ها لند

 

 

          

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩٠/۸/۱٥ - aziza

لشکر عشق

                                       لشکر عشـــق

 

                               حد یـث دل بـه دلبـر مینویسم

                     چوشعری تازه و تر مینو یسم

                      زعشــق آتشیـن و نا له ء دل

                      به پیغامی زیکسـر مینو یسم

                      وگرخوابم ربوده لشکـرعشق

                      حضــور ماه و اختـر مینویسم

                      تمام شب ستـاره می شمـارم

                      سحربا مشک وعنبرمینویسم

                      بیــاد چشم مست دلبـرینـش

                      کنــار جام و ساغرمینویســم

                      (عــزیــزه) در ادبگــاه محبــت

                      سـرود عشق, بازرمینـویـسم

                        

                                3/10/2011              

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩٠/٧/٢٩ - aziza